Jeg registrerer at brorparten av søkene som kommer inn til bloggen søker etter visa. Og at brorparten av sidene som dukker opp når man søker etter visa virker å være fra bloggen. Det er jo noe trasig, så for de som faktisk interesserer seg for nordnorsk diktning, gikk jeg hen og lånte bok på biblioteket. Altså, lånte KOR ER HAMMAREN, EDVARD? Ein distriktspolitisk pamflett av Jahn-Arill Skogholt.
Bygdevise
Kor er hammaren, Edvard, du treng han vel no
når døra skal spikrast igjen?
For i utbygda, Edvard, skal ingen mann bo.
Du skal reise til byen, min venn.
Og sjarken din, Edvard, ka gjer du med han
no når garna for godt heng på hjell?
Ta mesanen punn armen, sett sjarken på land.
For kvar fiskar er tid å ta kveld.
Og det nyharva stykkjet bak fjøsen ein stad,
det får småbjørka få att til års.
For det veit du då, Edvard, du skal herifrå.
Du skal aldri meir stampe til gårds.
Du skal aldri meir drage eit nattstie bruk,
hive uer og torsk kvar for seg.
Og det hjelp ikkje, Edvard, å lengte seg sjuk.
Industrihallen ventar på deg.
Industrihallen ventar, bruk hammaren godt,
og få sjarken i støa fortøyd.
Det du pusla med, Edvard, det vart altfor smått.
Økonoman’ er dårleg fornøyd.
Dei har avgjort, du Edvard, innpå eit kontor,
at den bygda du bor i skal bort.
Men det kunne du vanskeleg vete i fjor.
Då var val-friar-løftet for stort.
Og den fjøsen du bygde på lovnad om veg,
han får du la stå der han står.
Og den jorda du pløydde som stort gledde deg,
ho blir liggande usådd i år.
Sei til kjerringa, Edvard, når alt er gjort klårt.
Ta fra såkornet, bak oss eit brød.
Vi skal feire vår avskjed, om enn det er sårt.
I fabrikkhallen trengs ikkje frø.
For de som måtte lure på illustrasjonen, så kan traileren til den mye utskjelte filmen som avslutta TV-serien skues her. Personlig elsker jeg den filmen, men det har vel muligens *host* meir å gjøre med en viss fascinasjon med Weimarrepublikken og ariske unggutter med bukseseler enn med absolutt kvalitet å gjøre.
